تعليم بچايو
جئين ته اسان جي شهر ٽندوباگو جي آس پاس جي ڳوٺن ۾ اسڪول ته
موجود آهن پر انهن اسڪولن ۾ استاد موجود نه آهن اهي استاد جيڪي فقط ماستري جو
پگهار وصول ڪري رهيا آهن اهي استاد جيڪي صبح جو يارهن بجي نند مان اٿن ٿا انهي
ڳالهه مان اندازو لڳائي سگهجي ٿو ته هو ڪهڙو فرض سر انجام ڏيندا يارهن بجي کان
پوءِ پهنجي ڪاروبار يا ڪنهن ٻي مصروفيت ۾ رڌل هوندا آهن تعليم فقط پرائيويٽ اسڪولن
۾ آهي جتي جي في ڳري آهي جيڪا غريب کان پري جي ڳالهه آهي ۽ ان سان گڏوگڏ تازو
استادن جو عالمي ڏينهن ته ملهايو ويو وڏا سيمينار ٿيا جنهن ۾ استاد صاحبان وڏي فخر
سان اهيو چئي ويا ته تعليم هن معاشري لاءِ استادئي ڏيئي سگهن ٿا اهي استاد جنهن جو
اهترام ڪندي آئون اهيو چوندس ته هن وقت جيڪي به استادن جي عالمي ڏهاڙي تي گهڻو
ڪجهه ڳالهائي ويا آهن اهي ئي استاد پهنجا ڪيترا فرَض نڀائين ٿا اها هقيقت ظاهر
ڪندي صحافت جي نالي جو احترام ڪندي انهن استادن کي اهيا گزارش ڪندس ته اهيو روشن
ڏيئو هن سماج ۾ توهان جي هٿ ۾ آهي جي توهان به پهنجي فرض ۾ ڪوتاهي ڪندا ته پوءِ
آئون اهيا ميار اهيو ڏک فقط توهان تائين ڪري سگهجي ٿو ڇو ته توهان ان علم جي روشن
ڏيئي کي اجهائڻ جا زميوار آهيو ان ڳالهه ۾ تعليم جي وزير جو ڪهڙو ڏوهه توهان کي
جڏهن پاڻ کي احساس ٿيندو ته اهيو روشن ڏيئو فقط پهرين تاريخ بينڪ جي اڳيان پگهار کڻڻ
سان توهان جو گهر ته روشن ٿي سگهي ٿو پر ان غريب ٻار جو مستقبل اونداهي ۾ هليو ٿو
وڃي جنهن کي گهران فقط علم جي راهه لاءِ مائٽ روانو ڪن ٿا ۽ اهيا آس نراس رکي
پهنجي اولاد کي تعليم ڏانهن ڌيان ڇڪائن ٿا ۽ هو صبح جو سوير اٿي امڙ کي اهيو چئي روانو ٿين ٿا ته مان اسڪول پيو
وڃان ۽ اهي ئي ٻالڪ ٻار پهنجا ڪتاب هٿ ۾ کڻي جلدي گهر موٽن ٿا ۽ فخر سان اهيو چون
ٿا ته امان مهنجو ماستر اخبار ۽ ٽي وي جو نمائيندو آهي جيڪو روزهڪ وڏي گاڏي ۾ چڙهي
هليو ويندو آهي ۽ اسان کي صرف ڪلاڪ کن لاءِ اهيو سمجهائي ويندا آهن ته ڪير به
توهان کان پڇا ڪري ته چئجو ماستر کي پيٽ ۾ سور پيو تنهن ڪري گوري وٺڻ ويو آهي اها گوري جيڪا استاد پهنجي پگهار
مان مهينو کن کائي سمهي رهندا آهن ۽ ٻيا وري پهنجا ڪاروبار هلائڻ ۾ پورا هوندا آهن
جيڪي حاضري رجسٽر تي شاگرد ڄاڻائي پهنجي
مزورن جا نالا لکيو ڇڏين ۽ پوءِ اهي ڪاروباري ماستر. اي ڊي او. تعليم جي گهر سامان موڪليندا آهن ۽ صحافي ماستروري انهي راض
کي لڪائڻ لاءِ اخبارن ۾ ميٽنگون ڄاڻائي ڇڏيندا آهن اتي ته وزير تعليم جو به پر نٿو
لڳي جيئن ته اسان جي شهر ٽنڊوباگو ۾ اهڙا مثال ملن ٿا جنهن سان تعليم صحافت تي وڏو
اثر پوي ٿو هڪ طرف تعليم ٻي طرف صحافت ٻئي
حق غريبن جا آهن جيڪي ڏيهون ڏينهن غزب ٿيڻ سان نه راهه علم نه روشن مستقبل جو معمار
وڌيڪ سنگين ٿيئي ٿو جنهن جا نتيجا عواملناس ڀوڳي ٿي ڇو ته نه علم نه اها راهه پڌري
ٿئي ٿي جيڪا استادن جي زميواري ۽ صحافين جي زميواري ڪنهن نالي ماتر ٿئي ٿي خدارا
ڪجهه خوف ڪريو انهن تقديرن جو جيڪي هن وقت سنڌ جا اٻوجهه ماڻهون ۽ غريب ٻارتعليم
جي زيور ۽ هر ڄاڻ کان محروم آهن اهيو ئي هن سماج جو وڏي ۾ وڏو قتل آهي ان ڪري
مهرباني ڪري مهنجا محترم استادو صحافيو اهي ٻئي شيون غلام پريس ڏانهن وڃن ٿيون
جنهن جا نتيجا قومن جي لاءِ بارود کان به وڌيڪ هاڃيڪار صابط ٿينديون آهن ان ڪري
تعليم کي هٿي وٺرائي وڃي ۽ صحافت جي دنيان ۾ پهنجو ناء روشن ڪجي آئون پاڻ هڪ آزاد
صحافي آهيان تڌهن ڪجهه رهجي ويل راز معلوم ڪرڻ لاءِ هڪ سچ ۽ حق جو حوڪو ڏيئي رهيو آهيان
واڪا ڪرڻ مون وس
ٻڌڻ ڪم ٻاروچ جو .
No comments:
Post a Comment